Monos

Plakat

Monos

reżyseria: Alejandro Landes
scenariusz: Alejandro Landes, Alexis dos Santos
obsada: Sofia Buenaventura, Julián Giraldo, Karen Quintero
produkcja: 2019, Kolumbia, Urugwaj
czas trwania: 102'
wersja językowa: hiszpański z polskimi napisami

Wilk, Lady, Rambo, Yeti, Bum-Bum, Smerf, Szwedka i Pies to nastoletni partyzanci pilnujący amerykańskiej zakładniczki gdzieś w górach w Ameryce Południowej, pośród zjawiskowo sfilmowanych, soczystych i dzikich krajobrazów. Tajemnicza „Organizacja” daje im rozkazy przez radio, przydziela im krowę Shakirę, karabiny maszynowe do zabawy i pozwala na rytualne orgie po dniu ćwiczeń wojskowych. Kiedy przypadkowo ginie Shakira, zaczyna się walka o przywództwo w oddziale, który musi uciekać z gór do amazońskiej dżungli. Chaos i napięcie, które towarzyszyło nastolatkom zamienia się w brutalną walkę o przetrwanie w otoczeniu i nastroju przypominającym „Czas apokalipsy”. Zakładniczka wyczuwa szansę na ucieczkę, a oddział niszczy radio i tym samym kontakt z „Organizacją”. Młodzi rebelianci przypominający rozbitków z „Władcy much” zostają sam na sam ze swoimi demonami. Przedzierają się przez tropikalny las, a śmierć podąża za nimi… Hipnotyzującą atmosferę świetnie podkreśla ścieżka dźwiękowa Miki Levi. „Monos” zrobił furorę na festiwalach Sundance (Specjalna Nagroda Jury) i Berlinale 2019, gdzie „The Guardian” ogłosił film „największym okryciem” i określił go jako „młodzieżowy Czas Apokalipsy”. Dzieło Alejandro Landesa jest oficjalnym kolumbijskim kandydatem do Oscara.

Kult. Film

Plakat

Kult. Film

reżyseria: Olga Bieniek
scenariusz: Olga Bieniek, Leszek Gnoiński
obsada: Kazik Staszewski, Piotr Morawiec, Janusz Grudziński, Tomasz Goehs i inni
produkcja: 2019, Polska
czas trwania: 92'
wersja językowa: Polski

Film dokumentalny zawierający wyjątkowe i nigdzie niepublikowane materiały z życia legendarnego zespołu Kult oraz samego Kazika Staszewskiego. Prawdziwa, emocjonująca i wyczekiwana produkcja o ludziach, bez których polska scena muzyczna nie mogłaby istnieć. Kamera towarzyszyła muzykom podczas trasy koncertowej oraz w życiu codziennym, pokazując fenomen grupy i jej zupełnie niespotykanej więzi z fanami.Zdjęcia do filmu były realizowane w latach 2013-19. Zostały uzupełnione o materiały archiwalne, również te należące do członków zespołu.

W biały, biały dzień

Plakat

W biały, biały dzień

reżyseria: Hlynur Pálmason
scenariusz: Hlynur Pálmason
obsada: Ingvar E. Sigurðsson, Ída Mekkín Hlynsdóttir, Hilmir Snær Guðnason, Sara Dögg Ásgeirsdóttir
produkcja: 2019, Islandia, Dania
czas trwania: 109'
wersja językowa: Islandzki z polskimi napisami

W biały, biały dzień, gdy nieba nie można odróżnić od ziemi, zmarli mogą mówić do tych, którzy wciąż żyją – głosi islandzkie powiedzenie. W taki też dzień ginie żona byłego szefa policji, która spada w przepaść rozpędzonym samochodem. Mimo żałoby, stara się on zacząć wszystko od nowa i odpowiedzieć sobie na pytanie, kim teraz jest. Pewnego dnia odkrywa tajemnicę, która pierwszy raz od dawna wzbudzi w nim silne emocje. Od tej pory zrobi wszystko, żeby dowiedzieć się prawdy o ich wspólnej przeszłości. "Biały, biały dzień" to osnuta islandzką mgłą historia żalu, zemsty i bezwarunkowej miłości.

Marona - psia opowieść

Plakat

Marona - psia opowieść

reżyseria: Anca Damian
scenariusz: Anghel Damian
produkcja: 2019, Rumunia, Francja, Belgia
czas trwania: 92'

„Marona - psia opowieść” to historia niezwykłej podróży przez życie, widzianej oczami psa. Marona jest pięknym kundelkiem, który trafia w ręce coraz to nowych opiekunów. Świat ludzi bywa jednak skomplikowany, czasem aż za bardzo dla małego psa, który nie chce niczego oprócz kochającego go człowieka. Każdy z napotkanych przez kundelkę ludzi nadaje jej nowe imię: akrobata Manole nazywa ją Aną, robotnik Istvan - Sarą, dziewczynka Solange - Maroną. Niestety żaden z domów nie jest na tyle stabilny, by suczka mogła zagościć w nim na stałe. A gdyby ludzie byli tak samo zależni od zwierząt, jak one od nich?
To wizualnie zachwycająca i wzruszająca historia opowiedziana z psiej perspektywy o przywiązaniu, miłości i tym, czym dla psów i ludzi jest szczęście. Premiera filmu miała miejsce na najważniejszym festiwalu animacji, francuskim Annecy. „Marona” zdobyła m.in. nominację do Europejskich Nagród Filmowych.

Tommaso

Plakat

Tommaso

reżyseria: Abel Ferrara
scenariusz: Abel Ferrara
obsada: Willem Dafoe, Anna Ferrara, Cristina Chiriac
produkcja: 2019, USA
czas trwania: 115'
wersja językowa: Angielski, włoski z polskimi napisami

Odkrycie festiwalu w Cannes, zaskakujące, poruszające, osobiste dzieło Ferrary, które można uznać za jeden z jego najlepszych filmów. Grany przez Willema Dafoe Tommaso jest ekranowym alter ego samego reżysera. Wrażenie obcowania z intymnym dziennikiem potęguje fakt, że towarzyszkę życia Tommaso zagrała Cristina Chiriac, partnerka Abla, a w rolę córeczki ekranowej pary wciela się mała Anna Ferrara. Akcja filmu rozgrywa się natomiast w rzymskim mieszkaniu autora Złego porucznika. Nie sposób dociec, gdzie kończy się scenariusz, a zaczyna coś na kształt psychodramy. Niepostrzeżenie stajemy się świadkami dekonstrukcji toksycznej męskości – z jej agresją, zazdrością, seksualnymi frustracjami i uzależnieniami. Tommaso walczy ze swoimi demonami, a przede wszystkim z potężnym ego. Chodzi na mityngi AA, medytuje, pracuje z młodymi aktorami, stara się być dobrym ojcem i partnerem, ale jego nastroje zmieniają się nieoczekiwanie i gwałtownie. Czułość ustępuje atakom złości, bliskość – potrzebie dominacji, późne ojcostwo frustruje. Ferrarowski portret artysty z czasów starości jest jednym z najszczerszych i najbardziej poruszających filmów o mężczyźnie. Jedną z najwybitniejszych produkcji ostatnich lat.

Dreamland

Plakat

Dreamland

reżyseria: Stanisław Berbeka
scenariusz: Stanisław Berbeka
produkcja: 2018, Polska
czas trwania: 83'
wersja językowa: Polski

W dokumencie Stanisława Berbeki odżywają wspomnienia o ojcu reżysera – Macieju Berbece. Dzięki relacjom świadków wypraw, wspomnieniom najbliższych oraz archiwalnym nagraniom (filmowym oraz dźwiękowym) przybliżamy się do sposobu myślenia wybitnego polskiego himalaisty i podróżnika.
Wśród opowieści o rodzinie, wyznawanych przez Berbekę wartościach oraz najważniejszych wyprawach pojawia się także wątek zimowej wyprawy na Broad Peak. 5 marca 2013 roku bohater filmu osiągnął swój wymarzony cel, jednak zginął podczas próby zejścia ze szczytu.

Basia

Plakat

Basia

reżyseria: Marcin Wasilewski, Łukasz Kacprowicz
scenariusz: Szymon Jachimek, Zofia Stanecka
produkcja: 2018, Polska
czas trwania: 55'
wersja językowa: Polski

Filmowa adaptacja kultowych książek dla dzieci. Kiedy ma się 5 lat, świat jest wyjątkowo ciekawy. Wyprawa do zoo, biwak, dzień w przedszkolu, a nawet pobyt w domu z katarem mogą być początkiem niezwykłej przygody. Twórcy zachowali styl rysunków i poczucie humoru tak charakterystyczne dla książek o Basi. Serial zabiera nas do radosnego świata dziewczynki, która codziennie uczy się czegoś nowego. Basia, jak każde małe dziecko, bywa niegrzeczna, ale nie sposób jej nie lubić.

Gdy książeczki o Basi trafiły do rąk Marcina Wasilewskiego, reżysera z gdańskiego Studnia Animacji „Grupa Smacznego”, ten od razu zobaczył rezolutną dziewczynkę w roli bohaterki nowej animowanej serii. Pomysłowe, bezpretensjonalne i zabawne ilustracje Marianny Oklejak okazały się świetną inspiracją do projektów graficznych serii składającej się na wersję kinową: „Basia i upał w zoo”, „Basia i Anielka”, „Basia i nowy braciszek”, „Basia i biwak”, „Basia i dziadkowie”.

Pasolini

Plakat

Pasolini

reżyseria: Abel Ferrara
scenariusz: Abel Ferrara, Maurizio Braucci
obsada: Willem Dafoe, Riccardo Scamarcio, Ninetto Davoli, Maria de Medeiros, Adriana Asti
produkcja: 2014, Francja, Belgia, Włochy
czas trwania: 89'
wersja językowa: Angielski, włoski z polskimi napisami

Kontrowersyjny reżyser Abel Ferrara składa hołd jednemu z mistrzów włoskiego kina. Pasolini sytuuje się daleko od konwencjonalnej biografii. Film jest rekonstrukcją ostatnich godzin życia twórcy Dekameronu. Bohatera poznajemy w momencie, gdy skończył realizację skandalizującego Salo, czyli 120 dni Sodomy i przymierza się już do prac nad nowym filmem. Spotyka młodego chłopaka, którego zabiera na plażę w Ostii. Feralna podróż kończy się tragiczną śmiercią reżysera. Wbrew oczekiwaniom niektórych Ferrara nie zajmuje się teoriami spiskowymi krążącymi wokół tego wydarzenia. Swoim zwyczajem łączy sacrum z profanum i przedstawia Pasoliniego jako autodestrukcyjnego geniusza i świeckiego męczennika. Sekwencje z życia tytułowego bohatera mieszają się na ekranie ze scenami inspirowanymi jego niedokończonym scenariuszem – Porno-Teo-Kolossal. W Pasolinim pojawia się także grono dawnych współpracowników reżysera, z gwiazdą wielu jego filmów Ninneto Davolim na czele.

Iłowajsk 2014 / Іловайськ 2014. Батальйон Донбас

Plakat

Iłowajsk 2014 / Іловайськ 2014. Батальйон Донбас

reżyseria: Iwan Tymczenko
obsada: Taras Kostanczuk, Anastasiia Renard, Rusłan Sokilnyk, Sergij Działyk
produkcja: 2019, Ukraina
czas trwania: 120'
wersja językowa: ukraiński, rosyjski, angielski

Dowódca szturmowej grupy batalionu "Donbas" Biszut, zraniony w walce za Iłowajsk, cudem zostaje żywy w okupowanym mieście. Poszukuje go komendant Iłowajska rosyjski oficer Runkow, dla którego ta wojna przekształciła się na osobistą tragedię. Pragnie on nie sprawiedliwości lecz zemsty.
Budżet filmu wyniósł 33 mln hrywien (blisko 1,1 mln euro) i w całości został pokryty z prywatnych pieniędzy bez wsparcia Ukraińskiej Agencji Filmowej, Ministerstwa Kultury Ukrainy czy Ukraińskiej Fundacji Kulturalnej. Nad scenariuszem filmu pracował dziennikarz i pisarz Mychajło Brynych, który ponad dwa lata pisał go na podstawie licznych materiałów prasowych i realnych historii weteranów-ochotników biorących udział w operacji wyzwolenia Iłowajska. Film został nakręcony w 2018 roku pod Kijowem.
Po seansie spotkanie z Tarasem Kostanczukiem - odtwórcą roli dowódcy szturmowej grupy batalionu "Donbas" Biszuta, ukraiński społecznik, kierownik NGO uczestników bojowych działań "Sarmata", dowódca szturmowej grupy ochotnika batalionu "Donbas" (2014 r.) zdemobilizowany wiosną 2015 roku.

Командир штурмової групи батальйону «Донбас» Бішут, поранений у бою за Іловайськ, дивом лишається живий в окупованому місті. Його розшукує призначений комендантом Іловайська російський офіцер Рунков, для якого ця війна перетворилася на особисту трагедію, і він жадає не справедливості, а помсти.
Загальний кошторис фільму склав 33 млн грн (близько €1,1 млн) й складався виключно з приватних грошей без будь-якої підтримки Держкіно, Мінкульту чи УКФ.
Над сценарієм фільму працював журналіст і письменник Михайло Бриних, який більше двох років створював його на основі численних матеріалів в пресі і реальних історій ветеранів-добровольців, які брали участь в операції зі звільнення Іловайська. Зйомки фільму пройшли у 2018 році під Києвом.

Żegnaj mój synu

Plakat

Żegnaj mój synu

reżyseria: Wang Xiaoshuai
scenariusz: Wang Xiaoshuai, Mei Ah
obsada: Liu Yaojun, Wang Liyun, Shen Moli
produkcja: 2019, Chiny
czas trwania: 180'
wersja językowa: Mandaryński z polskimi napisami

Obejmująca trzy dekady rodzinna saga, której tłem są społeczne, polityczne i ekonomiczne przemiany, do jakich doszło w Chinach, począwszy od lat 80. Pod płaszczykiem epickiego kina Wang Xiaoshuei, czołowy twórca szóstej generacji chińskich reżyserów, opowiada o bolesnej stracie, niezabliźnionych ranach i próbie pojednania.

Film zdobył ponad 20 nagród oraz 40 nominacji na światowych festiwalach filmowych.

Główni bohaterowie Yaojun i Liyun byli niegdyś szczęśliwym małżeństwem. Ich los naznaczony został z chwilą, gdy w tragicznym wypadku śmierć poniósł ukochany syn pary. To wydarzenie odcisnęło się piętnem na całym ich dalszym życiu, którego celem od tej pory stało się znalezienie ukojenia. Dramatyczne skutki „polityki jednego dziecka” oraz skomplikowane relacje rodzinne opowiedziane są subtelnie i z głęboką wrażliwością.

Posługując się historią jednostek, chiński reżyser krytycznym okiem spogląda na transformację, jaką na przestrzeni trzech dekad przeszło Państwo Środka. Od rewolucji kulturalnej do agresywnego kapitalizmu dnia dzisiejszego. Ozdobą filmu są znakomite role, za które Yong Mei oraz Wang Jingchun odebrali w Berlinie Srebrne Niedźwiedzie.